السيد الطباطبائي
56
قرآن در اسلام ( طبع جديد ) ( فارسى )
خداى متعال نسبت داده شده معنايى است غير از استقرار در مكان و انتقال از مكان به مكان . پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله در وصف قرآن مجيد مىفرمايد : وانالقرآن لم ينزل ليكذب بعضه بعضاً و لكن نزل يصدق بعضه بعضاً فما عرفتم فاعملوا به و ما تشابه عليكم فآمنوا به ؛ « 1 » به درستى قرآن نازل نشده براى اين كه برخى از آن برخى ديگر را تكذيب كند ولى نازل شده كه برخى از آن برخى ديگر را تصديق نمايد پس آنچه را كه فهميديد به آن عمل كنيد و آنچه به شما متشابه شد به آن - تنها - ايمان بياوريد . و در كلمات اميرالمؤمنين عليه السلام است : يشهد بعضه على بعض و ينطق بعضه ببعض ؛ « 2 » شهادت مىدهد برخى از قرآن بر برخى ديگر و منطبق مىآيد برخى از آن به سبب برخى ديگر . و امام ششم عليه السلام مىفرمايد : المحكم مايعمل به والمتشابه ما اشتبه على جاهله ؛ « 3 » محكم قرآن آن است كه به آن بتوان عمل كرد و متشابه آنست كه به كسى كه نداند مشتبه شود . و از روايت استفاده مىشود كه محكم و متشابه نسبى مىباشند و ممكن است آيهاى نسبت به كسى محكم و نسبت به كس ديگر متشابه باشد . و از امام هشتم عليه السلام منقول است كه فرمود : من رد متشابه القرآن الى محكمه هدى الى صراط مستقيم - ثم قال - ان فى
--> ( 1 ) . الدر المنثور ، ج 2 ، ص 8 ( 2 ) . نهجالبلاغه ، خطبهء 131 ( 3 ) . تفسير عياشى ج 1 ، ص 162